مخالفت را بر آنان بخشيد و فديه را حلال نمود . در روز بدر برخى از مسلمانان شتاب ورزيدند و به جمع غنايم پرداختند . رسول خدا ( ص ) فرمود : غنايم براى مردمانى كه پيش از شما كشتار كرده‌اند ، جايز نباشد . پيش از اين ، هرگاه پيامبر ( ص ) و يارانش غنيمت مىگرفتند ، غنايم خود را جمع مىكردند . پس از آسمان آتشى بر همه مىافتاد . خداوند متعال نازل فرمود : لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ، فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً . طحاوى اين روايت را در شأن نزول آيه قوى دانسته است . « 1 » اينك با توجّه به بطلان آنچه درباره اسيران بدر به رسول خدا ( ص ) نسبت داده‌اند و بطلان اين كه آيهء مباركه عتاب رسول ( ص ) باشد ؛ نادرستى استدلال اهل سنت با اين آيه بر جواز اجتهاد پيامبر ( ص ) و خطاى وى در آن ، روشن مىشود ، زيرا پيغمبر ( ص ) از روى هوا سخن نمىگويد . آنچه او مىگويد ، جز وحى نيست كه از پيش خداوند به او مىرسد . آنچه در اين باره به او نسبت مىدهند ، باطل و نادرست است . علاوه بر اين دلايل قاطعى داريم مبنى بر حق بودن آنچه آن حضرت مىگويد يا انجام مىدهد ، و موافق شرع و اوامر قاطع الهى است . رأى درست طبرى از محمّد بن اسحاق روايت كرده كه گفت : وقتى اين آيه فرود آمد كه : ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى ؛ رسول خدا ( ص ) فرمود : اگر عذابى از آسمان فرود آيد ، احدى جز سعد بن معاذ نجات پيدا نمىكند ، زيرا او گفت : يا رسول اللّه ؛ تثبيت دين با قتل اسيران براى ما بهتر

--> ( 1 ) . انفال ( 8 ) : 68 ، مشكل الآثار ، 4 / 292 - 293 .